راز سلامت روان مادر و کودک در کرونا|دکتر الهام حبیبی

راز سلامت روان مادر و کودک در کرونا
راز سلامت روان مادر و کودک در کرونا

در این مقاله میخواهیم به راز سلامت روان مادر و کودک در کرونا بپردازیم.

سلامت روان قابلیت ارتباط موزون و هماهنگ با دیگران است.

سلامت روان در کودکان عبارت است از داشتن یک زندگی شاد و سالم از نظر روانی و نبود نشانه های اختلالات سلامت روان در آنها.

وقتی صحبت از سلامت روان کودکان میشود، همه ی نشانه ها به سمت مادر یا پدر میرود.

در این میان مادر نقش بیشتری در سلامت روان کودک دارد.

در این دوران کرونا همه به مادران توصیه میکنند تا بیش از پیش مراقب کودک خود باشند.

کودکان در کرونا بیشتر تحت تاثیر قرار میگیرند؛ کرونا میتواند برای آنها یک حادثه پر استرس و ناگوار باشد.

کودکان میتوانند از خود علائمی مانند: بیقراری، پیش فعالی، گیجی، اضطراب، ترس، وحشت عصبانیت، خشم، پرخاشگری، احساس گناه، غمگینی و افسردگی، انزوا و گوشه گیری نشان دهند.

اما قضیه اینجا است که در همه ی این موارد، نقطه ی عطف برای جلوگیری از این مشکلات را مادر میدانند و دائما به مادران توصیه میشود که برای سلامت روان کودکشان صبوری کنند، تلاش کنند، شاد و آرام باشند و عصبانی نشوند.

اما بیایید از زاویه دیگری به این ماجرا نگاه کنیم.

راز سلامت روان مادر و کودک در کرونا چیست؟

سلامت روان مادر و کودک به یکدیگر وابسته است؛ به خصوص در این دوران کرونا مادران بیش از همه ی افراد تحت فشار هستند.

مادرانی که باید از صبح تا شب علاوه بر مراقبت روزمره، فراهم کردن فضا و وسایل، محیطی داشته باشند که کودکان را شاد نگهدارند؛ در کنار این مسئولیت ها، آنها مسئولیت های دیگری نیز دارند.

ممکن است آنها شاغل باشند بیرون از خونه یا اینکه فقط امور خونه را رسیدگی کنند.

اما دیگران چه نقشی در زندگی آنها میتوانند داشته باشند؟

قطعا یکی از کارهایی که برای مادران میتوان کرد که بوسیله ی آن سلامت روان مادر و کودک را فراهم کرد، حمایت از آنها است.

اما منظور از حمایت چیست؟

هنگامی که صحبت از حمایت میشود، همه ی نگاه ها به سمت پدر خانواده میرود، همه ی افراد گمان میکنند که کسی که باید حمایت کند فقط پدر خانواده است.

اما اینطور نیست؛ علاوه بر پدر، تک تک افراد جامعه، تک تک نزدیکان آن خانواده ای که کودک کم سن دارند، به عنوان یک حامی نقش بازی میکنند؛ چه در نقش مادر، پدر، خواهر، برادر، دوست و یا هر نقش دیگری، نسبت به آن خانواده نقش داشته باشند.

چطور این حمایت باید انجام شود؟

باید سراغ سلامت روان مادر و کودک که همان حمایت از آنها است بروید؛ حمایت هایی که شما میکنید از اینجا شروع میشود که در ابتدا به آنها سرکوفت نزنید، مادر را دائم زیر ذره بین نبرید و به او تذکر ندهید.

لطفا به این مادران عزیز فضا دهید، به آنها اجازه دهید که حتی اگر اشتباه میکنند در یک حال خوب، آن اشتباه را بتوانند برطرف کنند.

در مقابل شکایت هایی که آنها میکنند، صبوری کنید؛ آنها را باور کنید، آنها را بشنوید و بپذیرید که این مادران در ماه های کرونا به شدت خسته اند و نیاز به حمایت دارند.

اگر به شما زنگ زدند و درد و دل کردند، درواقع فقط میخواهند شنیده شوند.

آنها دنبال راهکار نیستند! لطفا قضاوت نکنید آنها را، برای آنها راهکار تعیین نکنید، دستور العمل صادر نکنید.

حمایت از مادران
حمایت از مادران

تنها کاری که میکنید همدلی باشد؛ همدلی با یک مادری که یک یا دو فرزند کوچک دارد، در این شرایط کرونایی این است که فقط به او بگویید: “میدونم که تو خیلی داری تلاش میکنی، میدونم که الان خسته ای، میدونم که الان نیاز به کمک داری، میدونم که الان دوست داری استراحت کنی”؛ این عبارات به مفهوم همدلی با او است.

به آنها انرژی بدهید؛ یعنی اینکه از نقاط مثبت این مادر برایش بگویید.

به عنوان مثال بگویید: “من میبینم که با این شرایط تو داری خودت رو خیلی خوب سرپا نگه میداری، چقدر خوب با بچه هات بازی میکنی، بدون استراحت با تلاش بی وقفه داری با بچه ها به خوبی بازی میکنی”.

هنگامی که به او نکات مثبتش را میگویید، حال خوبی پیدا میکند و تایید و تشویق قطعا اثر گذار خواهد بود. به او بگویید: “آفرین به تو مادر قهرمان”.

چرا از کلمات خوب سخت مان است استفاده کنیم؟

مورد بعدی این است که از کودک او لطفا بدگویی نکنید، ایرادهایش را نگویید.

مادری که در این شرایط زندگی میکند، به شما زنگ نمیزند که ایرادهایش را شما پیدا کنید و به او بگویید.

به او نگویید که همه ی اینها تقصیر خودت است.

اگر این مادر از کودک خود شکایت میکند، فقط گوش کنید؛ به او بگویید که: “تو خیلی خسته ای درکت میکنم”. اما لطفا شما ایراد ها را به او نگویید.

از همه ی این موارد مهم تر اینکه، به او بگویید که شما کنار او هستید.

به او پیشنهاد کمک دهید، از او بپرسید که چه کمکی میتوانید بکنید؟

به عنوان مثال بگویید: “میخوای درمورد نگهداری از بچه ات حتی تو این شرایط کرونا من هفته ای دو یا سه ساعت بهت کمک کنم؟”، “بیرون ببرمش با خودم، توی فضای باز ببرمش استراحت کن و تو استراحت کنی؟”.

لطفا به آنها پیشنهاد کمک دهید.

تنها دلسوزی برای دیگران فایده ای ندارد، هیچ کس نیازی به دلسوزی ندارد؛ آنها به حمایت نیاز دارند.

حمایت یعنی اینکه درست حمایت خودتان را به آنها ابراز کنید با کلام و رفتار و بعد از آن یک اقدام حمایتی کنید.

در آخر یک اقدام حمایتی که میتواند خیلی حال مادران را خوب کند را برایتان میگویم:

هر نقشی دارید نسبت به آن خانواده ای که کودک خردسال دارند، فقط هفته ای یکبار یک غذای ساده، یک غذای کم هزینه حتی برای وعده نهار یا شام آن خانواده درست کنید.

اگر میتوانید به دست شان برسانید، اگر نه به آنها بگویید کسی را بفرستند و غذای وعده فردا یا شام امشب شان را شما برایشان بفرستید که مادر کمی استراحت کند.

بنابراین این رازها را اجرا کنید تا اینکه ما، تک تک افراد جامعه در سلامت روان مادر و کودک در کرونا سهیم باشیم.

برای مشاهده محتوای ویدیویی مرتبط با این پست در اینستگرام کلیک کنید.

برای مشاهده محتوای ویدیویی مرتبط با این پست در آپارات کلیک کنید.

مطالب مرتبط:

مراقب مادری که کودک خردسال دارد باشیم+عکس|دکتر الهام حبیبی

تلفن تماس جهت مشاوره و ارتباط با دکتر الهام حبیبی: 22124235-021 و 09902155649