صحیح ترین روش دستور دادن به کودک | دکتر الهام حبیبی

صحیح ترین روش دستور دادن به کودک
صحیح ترین روش دستور دادن به کودک

اگر میخواهید با صحیح ترین روش دستور دادن به کودک آشنا شوید، تا پایان این مقاله همراه من باشید.

یکی از مشکلات والدین با کودکان این است که به دستورات آنها گوش نمیکنند؛ این مشکل از سنین نوپایی شروع میشود.

بخصوص از حدود هجده ماهگی که استقلال کودکان شکل میگیرد، سرپیچی از دستورات و مقاومت برای اجرای دستورات توسط کودکان بیشتر میشود و این مسئله تا سال های نوجوانی و شاید هم بالاتر ادامه دارد.

اما برای اینکه دستورات والدین برای کودکان راحت تر قابل اجرا باشد، بهتر است که این راهکارها را در نظر بگیرید:

1- دستورات کوتاه باشد:

در سنین مختلف حافظه کودکان متفاوت است و نمیتوانند در سنین پایین چند دستور را باهم در ذهن خود نگهدارند، پس متناسب با حافظه و سن کودک به او دستور دهید.

به عنوان مثال به او نگویید که: “مگه قرار نبود از بیرون که میای لباس هات و به چوب لباسی آویزون کنی؟ ، کفش هات و جاکفشی بذاری و کیفت رو تو اتاقت بذاری؟ “، این دستورات خیلی طولانی است و برای کودکان خردسال اصلا قابل اجرا نیست، پس باید دستورات را اینگونه کوتاه کنید: “عزیزم لباست و به جالباسی آویزون کن”، “اسباب بازی هات و داخل کمد بذار”، کفش هات و تو جا کفشی بذار”، “کیفت رو داخل کشو بذار”.

هر دستور را، جداجدا و بعد از اجرای دستور قبلی، دستور بعدی را به کودک بدهید.

2- به جای دستور، احساس تان را به او بگویید:

به عنوان مثال، به جای اینکه به او بگویید که: “انقدر لباس من و نکش”، به او بگویید که: “عزیزم من دوست ندارم کسی لباسم و بکشه”.

این عبارت به این مفهوم است که، شما به او دستور نمیدهید، بلکه به او میگویید که چه چیزی را دوست ندارید یا چه چیزی را دوست دارید و این کار شما میتواند همراهی را به دنبال خود بیاورد.

3- به جای دستور دادن، برای کودک انتخاب بگذارید.

به عنوان مثال به جای اینکه به او بگویید: “برو مسواک بزن” ، بگویید: “اول مسواک میزنی یا اول عروسکت رو میبری رو تختت میزاری”.

دو انتخاب به کودک بدهید.

به خصوص در مورد مسواک زدن این کار را انجام دهید؛ زیرا مسواک زدن برای کودکان فرایند خوشایندی نیست و خیلی به اجرای آن علاقه مند نیستند، بنابراین باید ترفندها و راهکارهایی را اجرا کنید که این کار برای کودکان دلچسب شود.

مسواک زدن کودک
مسواک زدن کودک

4- به جای دستورات منفی از جملات مثبت استفاده کنید.

به جای اینکه به کودک بگویید که: “انقدر روی مبل بالا، پایین نپر، مبل خراب میشه”، به او بگویید که: “بیا باهم اینجا چندتا بالش کنار دیوار بذاریم که تو بتونی روی اونها راحت بپری و این کار رو اجرا کنی” یا اینکه به جای اینکه به کودک بگویید که: “چرا انقدر دیوار رو کثیف میکنی، نقاشی میکشی رو دیوار”، در عوض یک کاغذ نصب کنید و به او بگویید که: “این دیوار مال تو، این دیوار، دیوار نقاشی است، گاهی هم با او همراه شوید و روی کاغذ بزرگ با او نقاشی بکشید تا اینکه بتوانید او را به مسیر درست هدایت کنید.

5- هنگامی که کودک را از کاری منع میکنید، بخشی از علت را متناسب با خود او توضیح دهید و درواقع علت اشتباه را به او بگویید.

بگذارید با یک مثال این مورد را بیشتر توضیح دهم:

وقتی کودک عروسک خود را پرت میکند، فقط به او نگویید که: “پرت نکن”، بلکه برای او توضیح دهید که این عروسک وقتی پرت میشود، اگر زمین بخورد میشکند؛ علت را در حد فهم خود او، کوتاه توضیح دهید.

6- دستور ناگهانی به کودک ندهید.

علت را بسنجید و سپس به او دستور دهید.

به عنوان مثال هنگامی که او در یک مهمانی در حال بازی کردن است، در همان لحظه به او نگویید: “لباست رو بپوش باید بریم خونه” بلکه هنگامی که در اوج بازی کردن است، به او اطلاع دهید که “اگر پنج بار دیگه بازیت تموم بشه با بچه ها باید بریم خونه” و به او بگویید: “پس پنج بار دیگه بازی کن تا بریم خونه”.

با این کار شما او را آماده میکنید.

یا به عنوان مثال به او بگویید: “وقتی میوه تون رو خوردید، بچه ها ما میخوایم بریم خونه” یا “وقتی غذا تون تموم شد، ما میخوایم بریم خونه مون”، یعنی دارید به او اطلاع میدهید.

یک دستور به تدریج شکل میگیرد، ناگهان وسط بازی او را از میان کودکان جدا نکنید و به خانه نبرید.

7- از بازی، داستان و قصه گویی استفاده کنید.

بازی های وانمودی برای اجرا دستورات بسیار موثر هستند، به این شکل که نقش پدر یا مادر را به کودک بدهید و نقش کودک را خودتان بگیرید و در این بازی سرپیچی را به میان بیاورید و گاهی هم بلافاصله اجرا کنید و سپس بگذارید تشویق تان کند.

8- هنگامی که کودک، کار اشتباهی میکند و میخواهید تنبیه ای را برای او در نظر بگیرید که یک محروم سازی است، درمورد محروم سازی نیز میتوانید از خود کودک نظر بخواهید، یعنی اگر مرتکب اشتباهی شده است، به او بگویید بخاطر این اشتباهی که کرده است، یکی از اشتباهات را از دست میدهد، یا باید امروز به پارک نرود یا تلویزیون را خاموش کند و از او بپرسید که کدام یک را انتخاب میکند؟

بگذارید درمورد تنبیه اش، درمورد اشتباهی که حالا نیاز به آن تنبیه دارد و محروم سازی را به دنبال آن میخواهید اجرا کنید، خود او نیز نظر دهد.

با این شرایط شما میتوانید، دستورات تان را به اجرایی شدن نزدیک تر کنید.

دستورات را با قاطعیت، مهربانی و بی داد و فریاد بگویید. اگر دستوری اجرا نشد از آن نگذرید، بلکه با همان قاطعیت قبلی دوباره تکرار کنید، درکنار این تکرار راهی را پیدا میکنید که به اجرا برسد.

شما دستور را اجرا نمیکنید که بارها از کودک نه بشنوید، بلکه مسیری را انتخاب میکنید که این نه گفتن در مورد آن دستوری که لازم است و جزو قوانینی است که باید آن را انجام دهد، در اولین فرصت به بله تبدیل شود.

برای مشاهده محتوای ویدیویی مرتبط با این پست در اینستگرام کلیک کنید.

برای مشاهده محتوای ویدیویی مرتبط با این پست در آپارات کلیک کنید.

مطالب مرتبط:

کودک را مجبور به عذرخواهی نکنید|دکتر الهام حبیبی

تلفن تماس جهت مشاوره و ارتباط با دکتر الهام حبیبی: 22124235-021 و 09902155649