تکرار حرف، سرزنش و غر زدن ممنوع! + عکس | دکتر الهام حبیبی

تکرار حرف، سرزنش و غر زدن ممنوع!
تکرار حرف، سرزنش و غر زدن ممنوع!

آیا تا به حال در زندگی خود افرادی را دیده اید که عادت دارند یک حرف را بارها و بارها تکرار کنند؟

یا اینکه موضوعی را مطرح میکنند و مجدد برمیگردند به این موضوع و دوباره از اول آن را مطرح میکنند.

بعضی افراد هم هستند که دائم دیگران را برای هرکاری که انجام میدهند، مورد سرزنش قرار میدهند، اینگونه افراد معمولا عادت به شکایت کردن هم دارند؛ یعنی یک موضوع را به صورت تکراری بارها و بارها تکرار میکنند و این امر موجب میشود که اگر در مقابل این افراد قرار بگیرید، دیگر گوش شنوایی برای شنیدن حرف های آنها نداشته باشید. در واقع همان ضرب المثل “از یک گوش بگیر از یک گوش رها کن” یا “یک گوش در و یک گوش دروازه” اتفاق می افتد.

مصداق کامل این ضرب المثل دقیقا درمقابل افرادی است که بیش از حد یک حرف را تکرار میکنند، بیش از حد سرزنش میکنند و یا گله و شکایت میکنند.

تکرار حرف، سرزنش و غر زدن درمورد کودکان هم ممنوع است:

کودکانی که والدین آنها از این رفتارهای تکراری زیاد انجام میدهند، دچار همین مسئله میشوند که یک گوش آنها در و یک گوش دیگر دروازه میشود؛ درواقع صحبت های والدین خود را میشنوند اما گوش نمیدهند.

این کودکان یاد میگیرند که زمانی که والدین آنها وارد تکرار حرف میشوند، این حرف ها میتواند حرف معمولی باشد و یا سرزنش و غر زدن باشد، فقط حضور داشته باشند، اما نگاه آنها به اطراف است و به کار خود مشغول هستند و هیچ توجهی به حرف والدین خود نمیکنند و قطعا این امر سبب عصبانی شدن والدین آنها میشود و شکایت میکنند که چرا کودک شان به حرف آنها گوش نمیدهد و توجهی ندارد، در این شرایط چه باید کرد؟

در ابتدا باید بدانید که شنیدن یک حرف تکراری کار خیلی راحتی نیست.

همان طور که بزرگتر ها توانایی و تحمل شنیدن حرف تکراری را ندارند، کودکان هم این گونه اند با این تفاوت که تحمل آنها کمتر از بزرگترها است.

سرزنش کودکان
سرزنش کودکان

بنابراین اگر میخواهید به آنها حرفی بزنید که گوش دهند و توجه کنند، قبل از شروع حرف زدن به آن فکر کنید و برنامه ریزی کنید که فقط یکبار آن حرف را بیان کنید.

آنقدر گیرا صحبت کنید، به نحوی جملات را کنارهم بچینید که با یکبار گفتن، توجه کودک جلب شود و کودک از گفتار شما خوشش بیاید و مجبور نشوید که دوباره این حرف را تکرار کنید.

پس برای کودکان اگر یکبار به شکل صحیح حرفی را بگویید، پل ارتباطی را برقرار کنید و یک حس خوب به آنها بدهید و بتوانید توجه آنها را جلب کنید، یک و یا نهایت دوبار به کودکان گفتن کافی است و نیازی نیست که چندین بار تکرار شود.

سرزنش کردن و غر زدن به کودکان سبب میشود که به حرف شما توجهی نکنند و بیشتر از آن، چیزی که شما توقع دارید این است که حرف شما را بشنوند و اجرا کنند، اما سرزنش های شما، کودکان را در دوحالت فرو میبرد:

1-دچار بی میلی میشوند

2- حالت تدافعی میگیرند

اگر حرف شما باعث تخریب آنها نشود و فقط یک دستور معمولی باشد، بیشتر دچار بی میلی میشوند و اصلا تمایلی به انجام آن کار ندارند و از آن کار فقط عبور میکنند.

اما اگر حرف شما حالت سرزنش، تحقیر، تمسخر و غر زدن و تخریب کودک را داشته باشد، نه تنها دچار بی میلی میشوند و آن کار را به هیچ عنوان انجام نمیدهند، بلکه آنها را در حالت تدافعی فرو میبرد و در کودک، مقاومتی ایجاد میکند که علاوه بر اینکه کاری که خواستید را انجام نمیدهد، بلکه یک لجبازی هم در وجود او ایجاد میشود و در این لجبازی کارهایی را میکند، حرف هایی را میزند که این ارتباط را بیشتر و بیشتر قطع میکند.

و در واقع روی بقیه ی کارهای کودک هم اثر میگذارد و به خاطر اینکه بتواند جبران کند که “من خودم هستم”، “من خودم تصمیم میگیرم و من نیاز به این همه غر ندارم”، کارهای دیگری انجام میدهد تا بتواند به نوعی به شما ثابت کند که خود او تصمیم میگیرد و در این زمان است که شما احساس میکنید که او درحال تلافی کردن است و یا شاید دارد شما را اذیت میکند.

اما واقعیت این است که کودک اصلا قصد بدجنسی ندارد و همچین فکری در ذهن او نیست، بلکه فقط دارد حالت تدافعی خود را نسبت به غر زدن های شما نشان میدهد.

بگذارید یک مثال برایتان بزنم:

مادری که زیاد در خانه غر میزند که “خونه چرا مرتب نیست، وسایلت مرتب نیست، وسایلت رو جمع کن، اتاقت زشته” و دائم این نکات منفی را با شکایت با صدا و با لحن شکایت و حتی طعنه و گاهی هم همراه با مقایسه بین کودک خود با کودکان دیگر، “دختر خاله ات رو ببین، پسرعموت وببین چقدر مرتبه و…” همه ی اینها را به طور مکرر و پی در پی تکرار میکند، نه تنها کودک اتاق خود را مرتب نمیکند و وسایل خود را در جای درست آن نمیگذارد، بلکه وسایل را درجاهای دیگر خانه هم میریزد، فقط به این دلیل که ثابت کند “من تصمیم میگیرم و میتونم در مقابلت بایستم کاری که میگی رو اجرا نکنم و حتی کارهای بدتری رو انجام بدم که ثابت کنم من خودم هستم که تصمیم میگیرم”.

پس اگر والدین میخواهند که کاری که از کودک انتظار دارند انجام شود، باید مراقب باشند که لحن گفتاری، تکرار، سرزنش و غر نداشته باشند.

کلام آخر اینکه نگاه کنید در زندگی خود چقدر افراد سرزنشگر و اهل گله و شکایت را دوست دارید و چقدر از هم کلام شدن با آنها لذت میبرید و به حرف های آنها اهمیت میدهید و دستورات آنها را اجرا میکنید؟

اگر این کار را انجام دهید، بهتر میتوانید خودتان را در مقابل کودکان مدیریت کنید.

برای مشاهده محتوای ویدیویی مرتبط با این پست در اینستگرام کلیک کنید.

برای مشاهده محتوای ویدیویی مرتبط با این پست در آپارات کلیک کنید.

مطالب مرتبط:

صحیح ترین روش دستور دادن به کودک | دکتر الهام حبیبی

تلفن تماس جهت مشاوره و ارتباط با دکتر الهام حبیبی: 22124235-021 و 09902155649